گزارش صعود فرهنگیان مرودشت به قله سبلان

تعدادی از فرهنگیان شاغل و بازنشسته مرودشت در روز میانی تابستان امسال موفق به صعود به دومین قله مرتفع ایران شدند.
گزارشی مختصری  از این صعود تقدیم شما می‌شود‌.

گروه هشت نفره ما با به این علت که در این صعود با مشکل مواجه نشویم با  گروه کوهنوردی کهیار خوزستان با مدیریت خانم منجزی و آقای نجفی هماهنگ کردیم تا همزمان صعود داشته یاشیم و از تجربه این گروه حرفه ای استفاده کنیم. ما با کرایه یک ون صبح سه شنبه ۱۳ مرداد از مرودشت حرکت کرده و بعد از گذراندن مسیر قزوین زنجان عصر چهارشنبه به اردبیل رسیدیم.

برای رسیدن به سبلان باید از جاده اردبیل مشکین شهر به سمت شهر گردشگری لاهرود تغییر مسیر داد. لاهرود شهر کوچکی است که با چشمه های آبگرم فراوان خود گردشگران زیادی را جذب می‌کند و به همین علت امکانات خوبی دارد.
بعد از لاهرود میتوان از طریق جاده آسفالت و طی کردن ۲۵ کیلومتر به آخرین روستای مسیر یعنی شابیل رسید. این مسیر سربالایی است اطراف جاده هم طبیعت زیبایی دارد بخصوص دره عمیقی که نزدیک جاده است برای عکاسی منظره مناسبی دارد. شابیل روستایی کوچک و کم سکنه است و پارکینگ و حمام آب گرم کمی با قسمت اصلی روستا فاصله دارد.

 از پارکینگ شابیل تا پناهگاه جاده خاکی پر سنگلاخی وجود دارد که فقط ماشین های آفرود، آنهم به سختی می‌توانند از آن گذر کنند و بنابراین کوهنوردان باید از اینجا وسیله نقلیه خود را پارک کرده و از لندرور یا پاترولهایی که در نوبت بالا رفتن هستند استفاده کنند. همه وسایلی که برای شب مانی و بالا رفتن از کوه نیاز هست باید از پارکینگ به پناهگاه منتقل شود.‌ هزینه لندرور ها در این مسیر تقریبا ۲۵ کیلومتری برای هر نفر یک میلیون تومان (مرداد ۴۰۵) است و همین مقدار هم باید برای پایین آمدن هزینه شود.


مسیر پارکینگ شابیل تا پناهگاه همانطور که گفته شد بسیار سنگلاخی است و طی کردن آن با ماشینهای آفرود هیجان و خستگی مضاعفی دارد که می‌توان آن را جزئی از جذابیت‌های صعود به سبلان هم دانست. پیچ و خم های مسیر و تکانه های شدیدی که به وسیله نقلیه وارد میشود باعث می‌شود نتوانید از  مناظر اطراف  که جذابیت های خاص خود را دارد لذت ببرید. ولی به هر حال چادرهای عشایری در مسیر نشان‌دهنده جریان زندگی در دامنه های پرارتفاع سبلان هست.

بعد از رسیدن به پناهگاه در صورتی که از قبل اتاقی رزرو نکرده باشید باید جایی برای برپا کردن چادر در نظر بگیرید که در روزهای تعطیل تابستانی معمولا به سختی قابل دسترسی است و مجبور خواهید شد کمی از بقیه چادرها فاصله بگیرید. طبق گفته افراد محلی ممکن است خرسهای سبلان برای پیدا کردن غذا به چادرهای حاشیه ای صدمه بزنند.

بیشتر گروهها ساعت اولیه صبح یعنی حدود ۱ تا ۳ بامداد را برای شروع صعود انتخاب می‌کنند تا بتوانند در صورتی که اتفاق ناخواسته ای بیفتد  برنامه برگشت را هم قبل از غروب آفتاب مدیریت کنند. به همین علت  شب قبل از صعود سعی می‌کنند زودتر بخوابند تا به موقع بیدار شوند. گروه ما بعد از صرف شام سبک استراحت خود را شروع کردند و نیمه شب ساعت ۱:۳۰ بامداد بیدار شده و بعد از آماده شدن صعود را ساعت ۲ شروع کردیم.

یکی از وسایل لازم کوهنوردی در شب هدلایت است که با وجود آن در زمانهای شلوغ صعود، خطی نورانی در مسیر بالا رفتن دیده می‌شود و از دور میتوان مسیر صعود را تشخیص داد. 
در طی صعود افراد ممکن است بخاطر دلایل گوناگون دچار مشکل شوند و نیاز به استراحت و هماهنگی تدریجی با ارتفاع داشته باشند. حتی برخی ممکن است بخاطر سخت شدن شرایط مجبور به برگشت به پناهگاه باشند.

بعد از ۷ ساعت کوهپیمایی آرام گروه به بالای قله رسید در حالیکه گروهای دیگری قبلاً به آنجا رسیده بودند و برخی نیز به تدریج در حال تکمیل صعود خود بودند.

در بالای قله دریاچه بزرگی وجود دارد که آب آن مانند هوای اطراف بسیار سرد است. وزش باد احساس سردی هوا را چند برابر می‌کند. تکه های بزرگی از برف و یخچال هم در مسیر و بالای قله دیده می‌شود. 

آنتن دهی موبایل از پناهگاه تا بالای قله بسیار ضعیف است و بهتر است که اصلا روی تماس تلفنی حساب نکرد.

بعد از یکساعت ماندن در بالای قله و گرفتن عکس های یادگاری حرکت به سمت پایین را شروع کردیم و بعد از حدود چهار ساعت در حالیکه هوا کمی گرم شده بود و مجبور شدیم لباسها را سبک‌تر کنیم به پناهگاه رسیدیم. 

لازم به ذکر است که در پناهگاه دستشویی، آب آشامیدنی، اتاق قابل رزرو و فروشگاه کوچکی وجود دارد که میتوان برخی خوراکی های سرد و گرم مثل لوبیا و عدسی گرم را تهیه کرد.‌ پریز شارژ گوشی هم که با استفاده از پنل و باتری خورشیدی کار میکند با پرداخت هزینه شارژ در دسترس است.
میتوان قبل از حرکت به سمت قله وسایل اضافی مانند چادر خواب را به همین فروشگاه به امانت سپرد که البته هزینه جداگانه ای دارد.

بعد از رسیدن به پارکینگ هم میتوان از حمام آب گرم شابیل استفاده کرد و خستگی کوهنوردی را از آن در کرد.

اعضای گروه: رستمی، احمد عافیت دوست، ایمان مومنی، حمید اسدی، حمید طهماسبی، عبدالرسول روستا، اسکندر چمندری، حسین مختاری