صفحه اصلی   |   www.marvdashtnama.ir   |   

 

آخرین اخبار

  • نشان نقره المپیاد فیلمسازی کشور به یک فیلمساز مرودشتی رسید
  • درخشش دختران وزنه بردار مرودشتی
  • شال سبز بر گردن ارتفاعات زاگرس مرکزی
  • کندازی مرودشت بعنوان نخستین روستای ملی رووار بافی کشور
  • سنگ نگاره سوارکار ساسانی در مرودشت کشف شد
  • ماره رجب،ماه خودسازی وقرب به خداوند است
  • افسارگسیختگی پشه سالک در ۵۰ کانون مستعد این بیماری در مرودشت
  • در آرزوی حقوق ۷ میلیونی !
  • کانون بسیج جامعه کشاورزی مرودشت نمونه ملی شد
  • تکثیر گل های زینتی توسط بانوی مرودشتی
  • ویدئو: برف و بوران سنگین سال ۱۳۵۰ ایران که در گینس ثبت شده است
  • باریک‌ترین شهر جهان کجاست؟
  • نخستین میدان عرضه دام در مرودشت کلنگ زنی شد
  • نتیجه قیمت گذاری کارخانه ۶۵۴ میلیارد تومان ناقابل!!*
  • دورافتاده‌ترین خانه‌های جهان کجا هستند؟
  • با اخلاگران آموزشی بیشتر آشنا شوید!
  • سوالات مجمع مطالبه گران شهرستان مرودشت از شهردار و اعضای شورای اسلامی شهر مرودشت
  • ۶ فاجعه هوایی که سرویس‌های اطلاعاتی غربی آن را پنهان کردند! + تصاویر
  • مثل خودشان رفتار کنیم؛ حتی با عراق!
  • مرودشت، حائز رتبه برترکشت قراردادی گندم در فارس
  • تولید روزانه ۴۵۰ تن شیرخام در مرودشت
  • پیکر مطهر ۱شهید گمنام در مرودشت تشییع و تدفین شد
  • انتقاد امام جمعه مرودشت از برپایی برخی جلسات در وقت اداری
  • جلسه اعضای هیئت مدیره اصناف مرودشت با حضور مهندس رشیدی
  • 2200 مترجاده بین مزارع در مرودشت بهسازی شد
  • کشت موسیر برای اولین باردر مرودشت
  • مراسم تکریم و معارفه رئیس کمیته امداد مرودشت برگزار شد
  • بهسازی مسیر ورودی تخت جمشید با اشتغال زایی ۵۰۰ نفر به زودی آغاز می شود
  • ضعف آنتن دهی رادیو در دومین شهر بزرگ استان زیبنده نمی باشد
  • حضور اعضای کمیسیون داخلی مجلس در حوزه انتخابیه باعث اصلاح قوانین شوراها وشهرداری ها خواهد بود
  •  

     

     


    پتروشیمی شیراز و نابودی محیط زیست مرودشت!

    نويسنده - خبرنگار: ح.زارع

     
    699
    :كد
    سه شنبه 21 تير 1390



    هر روز عصر تا صبح روز بعد، در اثر برداشتن فیلترهای تصویه هوا یا نداشتن فیلتر و بازکردن مجاری دفع مواد گازهای زایعاتی پتروشیمی، بوی زننده ای مشام هر کسی را به شدت آزار می دهد، مخصوصا ساکنان شهر مرودشت.

    در گذشته در حاشیه رودخانه کر، نیزاری وجود نداشت، اما چون نی با مواد فاضلابی و املاح دفعی از پتروشیمی سازگار است. به شدت رشد و نمو کرده و حاشیه رودخانه تا بندامیر را به شکل بیشه و نیزارهای مخوف تغییر داده است. اگر دقت کنید قبل از پتروشیمی، آب رودخانه زلال  و شفاف ودارای ماهی ها و آبزیان مختلف است، اما از پتروشیمی تا بندامیر یا حتی فواصل دورتری، کمتر موجود زنده ای در آب یافت می شود.

    در حاشیه رودخانه، در گذشته باغ های زیادی وجود داشت. اما اینک تعداد محدودی درخت که بیشتر از سایه آنها استفاده می شود. باقی مانده است. دلیل این امر را که از کشاورزان پرسیدم. آنها اظهار داشتند بر اثر فاضلاب پتروشیمی که در رودخانه رها می شود، درختان به تدریج خشک ونابود شده اند. به گفته آنها، از روز پنج شنبه تا شب شنبه، مقدار این دفع فاضلاب بسیار زیادتر از سایر روزهاست.

    در گذشته، قبل از تاسیس پتروشیمی تمام روستاهای حاشیه ای از آب رودخانه برای نوشیدن و کشاورزی استفاده می کردند. حتی روستاهایی که در حاشیه نبودند نیز برای برداشت آب  به حاشیه رودخانه می آمده اند. اما امروز کمتر روستای ابادی را در حاشیه این رود مشاهده می کنیم.

    براساس اصول علمی و تحقیقاتی، نیزار بهترین تصیفه کننده طبیعی آب است. پس از جستجو در اینترنت، در رابطه با تصیفه آب و پس آب فاضلاب پتروشیمی ها، به مطالبی از چند کارخانه پتروشیمی در چین، آلمان، فرانسه و آمریکا برخوردم که با اختصاص چند صد هکتار زمین و تبدیل آنها به نیزار، فاضلاب خود را به صورت طبیعی تصیفه کرده و محیط زیست را از خطر نابودی نجات داده بودند. حال با توجه به شرایط اوضاع رودخانه کر از پتروشیمی به پایین تا بند امیر و دورتر که از نی پوشیده شده. چرا کارخانه پتروشیمی با این همه امکانات و اعتبارات مالی، مساحتی از زمین های حاشیه خود را به تصیفه پس آب خود اختصاص نمی دهد که باعث آلودگی محیط زیست گیاهی  و حیوانی و البته تجاوز به حریم انسانی شده است.

    با توجه به همه موارد فوق، حال که درختان و حیوانات زبان به گشودن شکایت ندارند، چرا مردم این شهر و مسئولان در خصوص اثرات آلودگی واز بین رفتن منابع آب و محیط زیست که صدمه اولیه آن به گیاهان و حیوانات و سپس به انسان ها است. توجهی نمی نمایند؟ مگرخود، خانواده، دوستان و همه عزیزان ما، در این شهر زندگی نمی کنند؟ این نکته را نیز باید یادآور شد که عامل اکثر بیماری های  ریوی در فصل پاییز در شهر مرودشت که آمار آن هم زیاد است، از گازهای خارج شده از پتروشیمی است که در دراز مدت، اثرات غیرقابل جبرانی وارد می آورد.

    هرصبح اگر به آسمان پتروشیمی نگاه کنی، هاله عظیمی از دود زرد و سیاه را می بینی که در اثر باد تا حاشیه کوه (سیاه) در شمال زرقان و تا محدوده شهر تا قسمت بندامیر کشیده شده واین نشان می دهد که به گفته کشاورزان، نه سازمان آب و نه محیط زیست و نه هیچ سازمان و ارگان دیگری به این مهم نپرداخته و حتی جالب است بدانید محیط زیست چند سال پیش، مدیریت پتروشیمی را مفتخر به لوح سبز محیط ریست نمود. بیایید به خاطر خود وسلامت آیندگانمان، نسبت به محیط زیست خود بی تفاوت نباشیم.

     


    منبع:نشریه مرودشت



    نظرات بینندگان
    حمید رضا میر  عنوان این مطلب خود گویای درد دیگری است از حسن انتخاب موضوع و خصوصا عنوان زیبا تشکر می کنم.
    دوستدار مرودشت  باسلام پرداختن به این موضوع از طریق توصیفی امکان ندارد بهتر آن است که دلسوزان مرودشت با کار علمی وتخصصی به نوشتن مقالات علمی به پردازند ونتایج تحقیقات خود را جهت اجرا به مسولین مربوطه ارایه و اگر نتیجه ای حاصل نشد حقوق دانان مرودشتی به طرح شکایت از طریق مراجع قضایی پیگیر مو ضوع باشند
    ارسال نظرات
    نام
    ایمیل
    نظر*  
    کد امنیتی جمع 4 با 4
     

      - نظراتی که به پیشرفت و تعمیق بحث کمک می کنند در مدت کوتاهی پس از دریافت به نظر دیگر بینندگان می رسد.
    - نظرات حاوی الفاظ سبک یا هرگونه توهین، افترا، کنایه یا تحقیر نسبت به دیگران منعکس نمی ‏شوند.

     

     

     

     
     
    +تبلیعات در سایت مرودشت آنلاین با تعرفه های استثنائی - 09394084008
     
    5155
     
       

    صفحه اصلی

    مدیریت سایت

    ارتباط با ما

    خبرنامه

    آرشیو

    جستجو

    پیوند ها

    سفارش تبلیغات

    RSS

      logo-samandehi   
     

    بهترین نمایش در 768*1024     |    تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرودشت آنلاین می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.    |    طراحی و تولید: H. Mokhtar