حدود ۳۱ سال پیش یک مسابقه رسمی و حساس برگزار شد که باید از آن به عنوان عجیب ترین مسابقه فوتبال تاریخ یاد کرد؛ دیدار باربادوس و گرنادا در ۲۷ ژانویه سال ۱۹۹۴

در آخرین بازی مرحله گروهی مسابقات جام کارائیب، در گروه اول مسابقات که ۳ تیمی بود، باربادوس برای رسیدن به فینال باید گرنادا را با دو گل شکست می داد. تا قبل از این بازی، در جدول سه تیمی، گرنادا از یک بازی ۳ امتیاز داشت با تفاضل گل مثبت ۲. پورتوریکو از دو بازی ۳ امتیاز داشت با تفاضل گل منفی ۱، و باربادوس صفر امتیاز یک بازی با تفاضل گل منفی ۱. در نتیجه، باربادوس برای اینکه به مرحله نهایی برسد باید دست کم با اختلاف ۲ گل، گرنادا را شکست می داد که در این صورت هر سه تیم سه امتیازی می شدند، اما باربادوس با تفاضل بهتر راهی مرحله بعد می شد.

جدول رده بندی مسابقات تا پیش از برگزاری مسابقات را در زیر ببینید:



تا اینجا همه چیز معقول بود. اما یک تصمیم عجیب و یک تصمیم خیلی عجیب تر، شرایطی باورنکردنی را رقم زدند. تصمیم عجیب برگزار کنندگان جام این بود که مساوی در مرحله گروهی هم وجود نداشته باشد و در صورت تساوی دو تیم در طول ۹۰ دقیقه، بازی در وقت اضافه دنبال شود و در واقع هر بازی حتما برنده داشته باشد؛ قانونی که معمولا مربوط به مرحله حذفی است، نه مرحله گروهی! اما قانون خیلی عجیب تر این بود که گل طلایی در وقت اضافه، دو گل محسوب شود!

بازی در استادیوم ملی باربادوس آغاز شد و این باربادوس بود که با ۲ گل زودهنگام پیش افتاد و با این نتیجه صعودش قطعی شده بود، اما در حالی که ۷ دقیقه به انتهای بازی باقی مانده بود، گرنادا نتیجه را ۲-۱ کرد. این نتیجه به معنای حذف باربادوس بود؛ باربادوسی ها در چند دقیقه بعدی تلاش کردند که دروازه حریف را باز کنند، اما توان عبور از دفاع اتوبوسی گرنادا را نداشتند.


در حالی که بازی به لحظات پایانی نزدیک می شد، یکی از بازیکنان باربادوس به نام تری سیلی راه حلی عجیب و البته هوشمندانه به ذهنش رسید و با همکاری هوراس استوت، دروازه‌بان تیم آن را اجرایی کرد؛ او که گل زدن در لحظات باقی مانده را توسط تیمش دشوار می دانست، تصمیم گرفت با زدن گل به تیم خودی، بازی را مساوی کرده و به وقت اضافه بکشاند تا تیمش فرصت بیشتری برای حمله داشته باشد!! ضمن اینکه یک گل طلایی در وقت اضافه ۲ گل حساب می شد و این چیزی بود که آنها می خواستند. بنابراین او پس از چند پاس کاری با دروازه بان خودی، توپ را وارد خودشان کرد تا ۳ دقیقه به پایان بازی همه را غافلگیر کند!!


بازیکنان گرنادا که ابتدا گیج شده بودند، برای این که بازی مساوی نشود و خودشان به فینال صعود کنند تصمیم به اجرای ترفند حریف گرفتند و برای صعود باید یک گل می زدند و فرقی نمی کرد که این گل به حریف باشد یا خودشان!!

از اینجا بود که سه دقیقه دیوانه وار تاریخ فوتبال شروع شد. تنها سه دقیقه مانده به پایان وقت معمول بازی، بازیکنان گرنادایی متوجه نقشه باربادوسی‌ها شدند و فهمیدند که با زدن یک گل در هر دو دروازه، صعود خواهند کرد، زیرا با پیروزی ۶ امتیازی می شدند یا با شکست با اختلاف یک گل با تفاضل مثبت ۱، همچنان به فینال راه پیدا می‌کردند. این باعث شد که وقت معمول به شکلی بسیار غیرمعمول به پایان برسد، گرنادا سعی در زدن گل در هر دو دروازه (و باربادوس سعی در دفاع از هر دو دروازه) داشتند.


وضعیت دو تیم در لحظات پایانی؛ گرنادایی ها (سبزها) به هر دو دروازه حمله می کردند، و باربادوسی ها (آبی ها) از هر دو دروازه دفاع می کردند!

در نهایت، نبوغ باربادوسی ها به دادشان رسید. آنها توانستند آن سه دقیقه کمدی را با موفقیت پشت سر بگذارند و در وقت اضافه هم ترور تورن گل طلایی را (که طبق قانون عجیب مسابقات ارزش ۲ گل داشت!) به ثمر رساند تا باربادوس با نتیجه ۴ بر ۲ به پیروزی برسد و راهی مرحله فینال شود.


این مسابقه در آن زمان چندان مورد توجه رسانه ها قرار نگرفت و فیفا هم به خاطر نقض نشدن قوانین مسابقات دلیلی برای جریمه کردن باربادوس نداشت، اما پس از این جام، دیگر قانون طلایی دو گله لغو شد.

جیمز کلارکسون، مربی وقت گرنادا، عصبانی ترین آدم آن روز بود. او در کنفرانس خبری پایان بازی گفت: «احساس می کنم فریب خورده ام، شخصی که این قوانین را وضع کرده است باید کاندیدای دیوانه خانه باشد! بازی هرگز نباید با این همه بازیکن که در زمین گیج شده اند، انجام شود. بازیکنان ما حتی نمی دانستند به کدام سمت حمله کنند؛ دروازه خودمان یا دروازه آنها. من هرگز چنین اتفاقی را ندیده بودم. در فوتبال، قرار است شما برای پیروزی به تیم مقابل گل بزنید، نه اینکه برای آنها!»


جدول پایانی گروه یک مسابقات که با صعود باربادوس همراه بود!

البته این صعود برای باربادوس پایان خوشی نداشت. آنها در مرحله نهایی با دو مساوی و یک باخت در جایگاه سوم جدول چهار تیمی قرار گرفتند و از صعود به نیمه نهایی بازماندند. ترینیداد و توباگو در نهایت قهرمان مسابقات شد.