مصطفی گشتاسبی فعال رسانه ای در یادداشتی به تشریح وضعیت و ارتباط مجلس و دولت در ادوار مختلف پرداخت. متن یادداشت به شرح ذیل است:

در انتخابات اسفند ۹۸ در تهران،لیست ایران سربلند که در واقع لیست اتحاد اصولگرایان بود،تماما و با اختلاف زباد از لیست اعتدال(اصلاح طلبان) پیروز شد.در اکثریت حوزه های انتخاباتی کشور نیز چنین اتفاقی افتاد و میتوان گفت مجلس یازدهم یک مجلس با اکثریت قاطع اصولگرا می باشد.

گذشته از تمامی تحلیل ها و آسیب شناسی های انتخابات مذکور،در این نوشته قصد تحلیل فضا و روابط میان دو قوه ی مقننه و مجریه را داریم.

در ادوار گذشته ریاست جمهوری و ریاست مجلس شورای اسلامی. سابقه داشته است که مجلس و دولت از نظر جناح سیاسی همگام نبوده و یا بعضا روسای مجلس و دولت رقیب انتخاباتی یکدیگر بوده اند.

در این میان سه دوره از ادوار مجلس و دولت مد نظر ماست.

۱-مجلس پنجم با ریاست علی اکبر ناطق نوری(اصولگرا) و دولت هفتم با ریاست سید محمد خاتمی(اصلاح طلب)

۲- مجلس هشتم و نهم با ریاست علی لاریجانی(اصولگرا) و دولت دهم با ریاست محمود احمدی نژاد(اصولگرا)

۳- مجلس یازدهم که احتمالا با ریاست محمدباقر قالیباف (اصولگرا) و دولت دوازدهم با ریاست حسن روحانی(اعتدال)

در ارتباط میان مجلس پنجم و دولت هفتم علی رغم اینکه هردو از دو طیف متفاوت و در انتخابات ۷۶ ریاست جمهوری نیز رقیب سیاسی یکدیگر بوده اند،شاهد منازعه و یا کارشکنی از طرفین به بهانه های سیاسی نبوده ایم.گرچه در برخی موارد فشارهایی از سمت مجلس به دولت وارد شد،که آنها مدنظر نیستند چرا که معمول ترین رفتار بین تمامی مجالس و دولت هاست.

اما در مجلس هشتم و نهم و ارتباطش با دولت دهم،شاهد اتفاقات ناگواری بوده ایم.در این دوره شاهد برهی عمل های بی قانون از سوی دولت و همچنین به اصطلاح چوب لای چرخ دولت گذاشتن از سوی مجلس بوده ایم که شاخص ترین آن که باعث تاسف و تاثر خاطر مردم و رهبر انقلاب شد همان اتفاق استیضاح شیخ الاسلامی وزیر کار و تعاون آقای احمدی نژاد بود که به یکشنبه سیاه معروف شد.

در اتفاق آن روز رییس دولت دهم آقای احمدی نژاد به دلیل آنکه میدانست مجلس قصد استیضاح و برکناری وزیرش رادارد،متلسفانه با بی اخلاقی دست به افشاگری گفتگوی برادر رئیس مجلس یعنی فاضل لاریحانی با سعید مرتضوی زده و با تصور اینکه جواب رد دولت به سهم خواهی فاضل لاریجانی،دلیل این استیضاح می باشد،به گونه ای انگشت اتهام و تخریب را به سمت خانواده ی لاریجانی برد و البته باعث کدورت و دلخوری رئیس قوه قضاییه وقت آقای صادق آملی لاریجانی گردید.

و اما در زمان کنونی ما،که احتمال ریاست قالیباف بر مجلس زیاد می باشد و ایشان و اقای روحانی رقیب انتخاباتی یکدیگر در دو دوره گذشته (انتخابات ۹۲ و ۹۶) ببوده اند و البته از اتهام زنی و تخریب یکدیگر در مناظرات انتخابات گوی سبقت را از یکدیگر ربوده و ضمنا از دو جناح سیاسی بسیار متفاوت می باشند،باز شاهد اتفاقات تلخی همچون یکشنبه سیاه خواهیم بود؟؟

آیا باز دولت به جهت کم کردن فشار روانی اش و به حاشیه بردن مطالبات مردم (مانند انداختن تقصیرها به گردن دولت قبل) باز تقصیرها را در سال آینده به گردن مجلس یازدهم می اندازد؟؟

آیا برنامه مجلس یازدهم حرکات تلافی جویانه است؟؟

باید صبر کرد و دید که رویکرد مجلس و دولت در سالهای پایانی دولت دوازدهم چگونه خواهد بود و نیز به جای حرکات ماجراجویانه سیاسی مطالبه ی مشکلات مردم را داشت و مجلس و دولت باید به جای منازعات سیاسی کری به حال قیمت طلا و دلار ۱۶ هزار تومانی و سفره ی خالی مردم کرده و با تکیه بر توان داخلی مشکلات کشور را حل کنند.