روزنامه عصر مرودشت نوشت: این انتخاب به طور طبیعی متضمن بسیاری از امور شهروندان است.

شورای شهر با تصمیماتی که می گیرد  شاید ملموس ترین آثار را در زندگی مردم یک جامعه داشته باشد.  قابلیت تصمیم و هدایت نهادی مانند شهرداری  که در واقع  آن را می توان «دولت شهرها» نامید در حوزه های عمرانی ، خدماتی ، بهداشتی ، فرهنگی ، محیط زیست و ...   که به طور غالب  نیازهای یک شهر را بر آورده می کنند نیاز به یک مرکز تصمیم گیری و تصمیم سازی منسجم و پخته و با تجربه دارد و چنین مشخصه هایی  برای مرکز فکر و هدایت این سازمان  که گستره وسیعی دارد در نهایت می تواند  منشا اثر در رفاه و زندگی اجتماعی شهروندان باشد هر چند که دایره نفوذ شوراها صرفا نباید به شهرداری ختم شود و به لحاظ قانونی نهاد شورای شهر در  عملکرد سایر نهادها نیز باید به عنوان منتخبین و نمایندگان مردم  تاثیر گذار باشد.
اگر به باور جامعه آرمانی به عنوان یک رویا نگاه شود و آن را دست نیافتنی بدانیم و یا سخت بدانیم اما  داشتن یک «جامعه حداقلی» به لحاظ امکانات و خدمات می تواند به عنوان اولین قدم در  اراده و خواست جامعه قرار گیرد چرا که برای رسیدن به یک حداقل مطلوب بایستی حداقل تلاش از سوی  مردم  هر شهر و هر جامعه ای شکل بگیرد و این حداقل را می توان در انتخاب افرادی خلاصه کرد که به لحاط تجربی ،  و سابقه مدیریت و اجرایی و تخصص و سلامت کاری داری یک عقبه و پیشینه  روشن باشند و چنین مشخصاتی به طور  طبیعی فرد منتخب را از اسیر شدن در گردابهای سیاسی و افتادن در مسیر سقوط مصون می دارد و بر اساس آن  تصمیمات فرد منتخب در چنین   شرایطی حاکی از آگاهی و در نظر داشتن منافع اجتماعی و عمومی جامعه است.
انتخاب افراد بی تجربه و بدون عقبه روشن در نهایت موجب ایجاد حاشیه فراوان  و   هدر رفتن فرصت خدمت و توسعه و رفاه جامعه خواهد شد.
یقینا افراد بی تجربه خواسته یا نا خواسته با قرار گرفتن در   باندها و دسته  های سیاسی و سیاست زده به جای آنکه  منافع عموم  را در نظر گیرند به مهره هایی تبدیل می شوند که مشق افکار انحصار انحصار طلب  را پیاده می کنند و اگر ما و آحاد جامعه خود را لایق شهر و جامعه ای در حد یک شهروند و برآورده شده حقوق شهروندی خود می دانیم باید به  موضوع انتخاب به عنوان   شروع یک اتفاق تازه نگاه کنیم و یقینا  با یک انتخاب هوشمندانه و در نظر گرفتن شرایط  اصلح دست به انتخاب بزنیم و این آغاز راه خواهد بود.
بر همین اساس آنچه امروز به عنوان یک اصل  و یا یک استراتژی در سطح جامعه بایستی رواج پیدا کند   «اهمیت و ارزش رای و واگذاری پارلمان شهر به افرادی است که  در تحقق حقوق شهروندی و صیانت از منافع عمومی گام بردارند.
در این خصوص آنچه که اخیرا مشاهده می شود زمزمه حضور  برخی از افراد است  که شاید انگیزه و شور جوانی  برای حضور در چنین عرصه ای را داشته باشند اما از تجربه و دانش لازم برای قرار گرفتن در این موقعیت بی بهره اند و  هر چند که نیت  آنها  شاید خیر و خدمت باشد ولیکن نداشتن تجربه ، تخصص و دانش لازم و عدم آشنایی  لازم با ساختار اداری ، اجتماعی و حتی سیاسی شهر مرودشت سبب انحراف و هدر رفتن فرصتها می شود و شهر مرودشت امروز در موقعیتی نیست که به محل آزمون و خطا تبدیل شود  چرا که کار عقب مانده بسیار و ضرباتی که در گذشته از این ناحیه خورده ایم همچنان وجود دارد.
برای اهمیت موضوع  نظر شهید مصطفی چمران نیز شاید بتواند به روشن شدن موضوع  کمک کند و این جایی است که از شهید والامقام  دکتر چمران پرسیدند که تعهد بهتر است یا تخصص ؟ ایشان در پاسخ گفتند: “می گویند تقوا از تخصص لازم تر است. آن را می پذیرم. اما می گویم آن کس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد بی تقواست.“
با این تفاسیر در حقیقت بیان چنین دیدگاهی خود مبین شرایط پذیرش  مسئولیت در جامعه است و بر اساس آن می توان به این استناد کرد  که  اگر فردی  حائز شرایط برای پذیرش مسئولیت نباشد اما بر آن مصر باشد پس می توان گفت که    هدفش خدمت نیست  و در اصل این وظیفه جامعه و عموم مردم است که با واگذاری مسئولیت به افراد متخصص ، متعهد و البته از همه مهمتر با تجربه   در مسیر رشد و تعالی قرار گیرد.