نزدیک به دو ماه از انتخاب داریوش احمدی به عنوان شهردار دومین شهر استان گذشته و بنا بر سنت تمام مدیران این آب و خاک، تغییرات مدیریتی در ساختمان دو طبقه واقع در فلکه اصلی شهر و شهرداری های نواحی شروع شده است. نبود شهردار بومي و متخصص، ضعف ساختار پرسنلی و اداری، ابهامات مالی و عمرانی، رفتار نه چندان مناسب برخی مدیران و کارکنان شهرداری با شهروندان و در نهایت عدم شفافيت و پاسخگو نبودن سیستم شهرداری به مردم، از ایراداتی بود که همواره از سوی مردم و اصحاب رسانه بر سیستم سنتی مدیریت شهری مرودشت وارد می آمد و اکثرا نیز بدون پاسخ می ماند.


بی اعتنایی به خواسته مردم در انتصاب افراد متخصص در شهرداری مرودشت تا بدانجا پیش رفته بود که فردي بدون برخورداری از مدرک تحصیلی مرتبط و فقدان تجربیات شهرسازی توانست 3 سال بر صندلی شهرداری بزرگترین شهر استان(پس از شیراز) تکیه نماید.

***


داریوش احمدی بعنوان یک چهره دانشگاهی و شهردار بر آمده از سیستم آکادمیک، برای سر و سامان دادن به اوضاع آشفته شهرداری مرودشت و اصلاح میراث اسلاف خویش، راهی دشوار را پیش رو دارد. راهی که ظاهرا از همان قدم های اولیه مواجه با سرسختی و مقاومت برخی کارکنان خو کرده با کاهلی و اصطلاحا آقازاده های! سازمانی گردیده است. بررسی واقع بینانه وقایع درونی شهرداری مرودشت طی سال های گذشته بیانگر حقايقي است که آگاهي از آن ها، دشواری کار داریوش احمدی را روشن خواهد ساخت.


واقعیت این است که بدلیل ضعف دانش اداری و عدم اشراف مدیریتی برخی شهرداران سابق، پاره ای از نیروهای قدیمی و کارشناسان با سابقه توانسته بودند سیستم شهرداري را به نفع خویش تغییر داده و همانند یک مستمع آزاد! ورود، خروج و میزان کارکرد خود را تعیین نمایند. این کار تا آن جا پیش رفته بود که به گفته یکی از پرسنل شهرداری، چند نفر از کارکنان قدیمی كه مي بايست الگوي نظم و انضباط براي ديگران باشند، بدون ثبت ساعت و اصطلاحا «بدون زدن کارت حضور و غیاب» در شهرداری مرودشت رفت و آمد داشتند. برخی پرسنل خدماتی نيز (بدليل ضعف نظارت) پس از ثبت حضور، به سراغ كارهاي خويش رفته و در واقع با پول مردم، به انجام موضوعات شخصی و موارد غیر عمومی مي پرداخته اند که اين كار هزینه فراوانی را به سیستم خدمات عمومی شهرداری تحمیل مي نموده است.

موارد دیگری همچون جهت دهی به خدمات عمومی به ازای مراودات شخصی برخی پرسنل ذینفوذ!، دسترسی افراد غیر مسئول به اسناد و اطلاعات محرمانه شهرداری و ...، معضلات نهادینه شده دیگری است که شهردار احمدی برای دستیابی به سیستمی پویا و کارآمد، باید بر آن ها غلبه کند.


بنا بر تجربیات صورت گرفته در ساختار های بشری، تغییرات، همواره با مقاومت پرسنل و نیروی انسانی مواجه شده و بویژه در آن جا که تغییرات، منافع عده ای را به خطر می اندازد این مقاومت پررنگ تر و دامنه دار تر انجام می گیرد.


کارشکنی، لجبازی، شایعه سازی، تخریب، تحریک همکاران به عدم اجرای تغییرات و امثالهم، ابزار افراد برای مقابله با تغییراتی است که منافع و جایگاه آنان را به خطر انداخته است.


نگاهی منصفانه، کارشناسانه  و از سر دلسوزی به وضعیت کنونی شهرداری مرودشت و نظر سنجی واقع بینانه از شهروندان و مخاطبین این نهاد عمومی پرمخاطب، وضعیت بحرانی شهرداری دومین شهر استان را بخوبی نشان داده و ضرورت تغییرات مثبت مدیریتی را دوچندان می سازد. هر چند تاکید بر این نکته ضروری می نماید که «تغییرات در نظر گرفته شده بایست کارشناسی شده و مدون باشد» تا حداکثرمنفعت را به همراه داشته و توسعه منابع انسانی و بهبود ساختار اداری شهرداری مرودشت را به همراه داشته باشد.


داریوش احمدی، یک چهره دانشگاهی بوده و بخوبی آگاه است که «سخت گیری در کلاس و ارائه دروس مشکل»، فریاد دانشجویان تنبل و درس نخوان را به آسمان خواهد برد. دانشجويانی که به کاهلی و نمره مفت! گرفتن عادت دارند، استاد سخت گیر را نپسندیده و هرگز دوستش نخواهند داشت. به همین دلیل است که تغییرات مدیریتی و ممانعت از سهل انگاری برخی کارکنان شهرداری، آسان نبوده و فریاد عده ای را به آسمان خواهد رساند.


***


«جابجایی کارمندان بداخلاق، کم کار و نامنظم» و کوتاه شدن دست آنان از پرونده های مردم، آرزوی تمام شهروندان مرودشت است که در صورت اجرا، نمره قبولی را در کارنامه داریوش احمدی به یادگار خواهد گذاشت.


راه عشق ارچه کمینگاه کمانداران است      
هرکه دانسته رود، صرفه ز اعدا ببرد...