شعار تعامل و همکاری ، از پدیده های انتخاباتی در شهر ماست که عمر طولانی ندارد. قبل از انتخابات می اید و پس از ایجاد شور و هیجان در مردم و انتخاب شورا ، رخت بر می بندد.
سال پایانی عمر شورای سوم  یکسره به جنگ و جدل مطبوعاتی اعضای شورا و شهردار وقت اختصاص یافت و سرمایه و وقت مردم ، صرف متهم کردن یکدیگر گردید ، اما گویا شورا و شهردار جدید ، گوی سبقت را از سَلف خود ربوده و در سال اول خدمتشان با گروکشی از یکدیگر توپ را در زمین دیگری انداخته و  درطی نمودن این بیراهه هم ، به مصداق "بِگم بِگم های معروف" هیچگاه روشن و شفاف سخن نمی گویند. بکارگیری یک مشاور غیر بومی  توسط شهردار ، باعث شد تا یکی از اعضای شورا لب به اعتراض گشوده و با صدور بیانیه ، وی را متهم به نادیده گرفتن قانون و سهل انگاری کند. این مدل گفتمان ، برای حقیر و امثالهم که شهرمان را خانه دوم می پنداریم و از ریز وقایع و پشت پرده حوادث بی خبریم فقط و فقط تداعی کننده سئوالات بی پاسخ بسیار است . چرا فقط یک نفر از اعضاء شورا معترض است ؟ اگر فلسفه شورا بر مبنای کار گروهی و خرد جمعی استوار است ، به فرض تخلف شهردار، چرا مابقی اعضاء سکوت اختیار کرده اند؟ چرا این اعتراض از مجرای سخنگو و روابط عمومی شورا صورت نگرفته است؟ بهتر نبود نام چند تن از متخصصین بومی همطراز با مشاور غیر بومی شهردار ، اعلام میگردید تا اعتراضمان پذیرفتنی تر به نظر می رسید؟ چرا عملکرد و سابقه این مشاور محترم ، به اطلاع عموم نمیرسد؟ چگونه رییس دیروز شورا، به این سرعت و بدون نوشتن یک املاء غلط دار، متهم خوانده میشود؟ ایا استفاده از این مشاور ، مقرون به صرفه است ؟ و.....
استفاده از نیروهای متخصص بومی مایه مباهات و افتخار است و در شرایط مساوی ، همیشه الویت را به همشهری میدهیم اما، ایا اراده ای برای استفاده از این نیروها در شهر ما وجود دارد؟ سالهاست که عمر مفید یک مدیر و مسئول در شهر ما چهار ساله شده است (دوره نمایندگی) و ثبات مدیریت و وحدت رویه در شهر ما واژه ای نا اشناست. عکس زیر از مراسم معارفه رییس جدید اموزش و پرورش زرقان ، مهندس عباسی، که مدتی ریاست سازمان فنی و حرفه ای را بر عهده داشت حاوی دو نکته جالب است. خروج یکی دیگر از نیروی متخصص از شهر و نکته جالبتر در متن این خبر (سایت زرقون) سابقه 8 ساله ریاست ان نهاد (حجت السلام صادقی) میباشد که طی این دوره اموزش و پرورش شهر ما 5 رییس را به خود دیده است و برخی از این جابجایی ها ، باعث تغییر و تحول تا لایه های زیرین (ابدارچی) مدارس ما گردیده است

در گذشته های نه چندان دور ، کنایه ای بین شهروندان رایج بود مبنی بر اینکه " زندگی در شیراز ، کار در مرودشت ، مُردن در زرقان - البته به دلیل موقعیت خوب قبرستان این شهر". علیرغم اینکه همین چند روز پیش استاندارمحترم ، مرودشت را بهترین شهرستان  اقتصادی فارس خوانده اند ، شاید گذرو چرخی کوتاه در زرقان ، به ماثابت کند که با ثبات در مدیریت و تعامل سازنده و شفاف با شهروندان ، میتوان باورهای انان را هم تغییر داد . قانون شوراها بر مبنای پیشگیری تدوین شده است نه پیگیری . اگر دوستان محترم در شورا ، وقت بیشتری را به وظایف نظارتی خود اختصاص دهند قطعا در اینده کمتر شاهد درج بیانیه ها و جوابیه ها در سایتهای خبری شهر خواهیم بود. ماههای پایانی سال ، به دلیل سیل بازدیدکنندگان از اماکن تاریخی همجوار، نقش مهمی در رونق کسب و کار شهر دارد و دوستان به جای اینکه از این نمد کلاهی در جهت تامین گوشه ای از هزینه های شهر ببافند  به استقبال  جنگ و جدل مطبوعاتی  رفته اند .باور کنید که اگر عزیزان شورا و شهرداری با تدبیر و هماهنگی با نهادهای مرتبط ، غرفه های نوروزی را در ایام عید به تملک شهرداری دراورده و یا از حداقل یک میلیون مسافر نوروزی  پول یک ادامس یا پفک (500تومن) را به درامدهای شهرداری اضافه نمایند ، حداقل میتوان امید داشت که بخشی از حقوق معوقه کارگران از قِبل ان پرداخت گردد و با نهادینه کردن ان ، یک درامد پایدار برای شهرداری فراهم نمود.
 
محمد دبیری            mddabiri@yahoo.com