صفحه اصلی   |   www.marvdashtnama.ir   |   

 

آخرین اخبار

  • معاون غذا و دارو شهرستان مرودشت از اهدای 540 تخته پتو به مردم زلزله زده غرب کشور خبر داد.
  • کارگروه اشتغال و سرمایه گزارى شهرستان مرودشت برگزار شد.
  • امریکایی ها به دلیل اینکه تاکنون از نهادهای نظامی ما سیلی خورده است انان را تروریسم معرفی می کند
  • نگاه ویژه به مساله فرهنگ دتوسط شهرداری
  • امریکایی ها به دنبال برهم زدن فضای وحدت ما درکشور وایجاد حاکمیت دوگانه درون نظام هستند.
  • از ما است که بر ما است
  • تعامل بین انجمن های هنری شهرستان میبایست در اولویت کار ما باشد
  • برگزاری اولین کمیته درآمد زایی شهرداری مرودشت
  • دانشگاه آزاد نمونه موفق اجرای اقتصاد مقاومتی است
  • چگونه می¬¬توانیم از آسیب ‌پذيري فرزندانمان در فضای مجازی پیشگیری کنیم؟
  • نابودی ۹ هکتار از مراتع مرودشت
  • امام جمعه مرودشت: نذورات محرم در اختیار نیازمندان قرار گیرد
  • نخستین سوگواره عکس عاشورایی شهرستان مرودشت
  • جلسه تودیع و معارفه رئیس اداره امور عشایرشهرستان مرودشت برگزار شد.
  • طرح الحاق توریستی شهرک مهدیه در دستور کار قرار دارد/ ورودی‌های مرودشت ساماندهی می‌شوند
  • پاسخ های فرماندار مرودشت به سوالات همشهریان
  • ضعف شدید مرودشت در تربیت قرآن آموز
  • پیکر پدر شهید بهمنی در سیدان تشییع و به خاک سپرده شد.
  • گزارش تصویری: اولین جشنواره ایل باسری
  • سازهای ناکوک
  • مهمترین عامل ناقض اصول انسانی در دنیا امریکا می باشد.
  • کارگروه حقوق شهروندی و عفاف و حجاب شهرستان مرودشت
  • جشن بزرگ ایل باصری
  • اسماعیل تبادار استاندار فارس شد
  • مخالفت استانداری با گزینه شهرداری مرودشت
  • مطالب پزشکی برای حجاج
  • برگزاری جشن روز بهورز در مرودشت
  • امامت بر اساس تشخیص و انتصاب الهی بنا شده است / امیرالمؤمنین(ع)، قهرمان مبارزه با ژن خوب بود
  • گزارش" ثروتی که می سوزد" شایسته تقدیر شد.
  • برون رفت از عدم پيشرفت شهر با كار پژوهشى
  •    


    پتروشیمی شیراز و نابودی محیط زیست مرودشت!

    نويسنده - خبرنگار: ح.زارع

     
    699
    :كد
    سه شنبه 21 تير 1390



    هر روز عصر تا صبح روز بعد، در اثر برداشتن فیلترهای تصویه هوا یا نداشتن فیلتر و بازکردن مجاری دفع مواد گازهای زایعاتی پتروشیمی، بوی زننده ای مشام هر کسی را به شدت آزار می دهد، مخصوصا ساکنان شهر مرودشت.

    در گذشته در حاشیه رودخانه کر، نیزاری وجود نداشت، اما چون نی با مواد فاضلابی و املاح دفعی از پتروشیمی سازگار است. به شدت رشد و نمو کرده و حاشیه رودخانه تا بندامیر را به شکل بیشه و نیزارهای مخوف تغییر داده است. اگر دقت کنید قبل از پتروشیمی، آب رودخانه زلال  و شفاف ودارای ماهی ها و آبزیان مختلف است، اما از پتروشیمی تا بندامیر یا حتی فواصل دورتری، کمتر موجود زنده ای در آب یافت می شود.

    در حاشیه رودخانه، در گذشته باغ های زیادی وجود داشت. اما اینک تعداد محدودی درخت که بیشتر از سایه آنها استفاده می شود. باقی مانده است. دلیل این امر را که از کشاورزان پرسیدم. آنها اظهار داشتند بر اثر فاضلاب پتروشیمی که در رودخانه رها می شود، درختان به تدریج خشک ونابود شده اند. به گفته آنها، از روز پنج شنبه تا شب شنبه، مقدار این دفع فاضلاب بسیار زیادتر از سایر روزهاست.

    در گذشته، قبل از تاسیس پتروشیمی تمام روستاهای حاشیه ای از آب رودخانه برای نوشیدن و کشاورزی استفاده می کردند. حتی روستاهایی که در حاشیه نبودند نیز برای برداشت آب  به حاشیه رودخانه می آمده اند. اما امروز کمتر روستای ابادی را در حاشیه این رود مشاهده می کنیم.

    براساس اصول علمی و تحقیقاتی، نیزار بهترین تصیفه کننده طبیعی آب است. پس از جستجو در اینترنت، در رابطه با تصیفه آب و پس آب فاضلاب پتروشیمی ها، به مطالبی از چند کارخانه پتروشیمی در چین، آلمان، فرانسه و آمریکا برخوردم که با اختصاص چند صد هکتار زمین و تبدیل آنها به نیزار، فاضلاب خود را به صورت طبیعی تصیفه کرده و محیط زیست را از خطر نابودی نجات داده بودند. حال با توجه به شرایط اوضاع رودخانه کر از پتروشیمی به پایین تا بند امیر و دورتر که از نی پوشیده شده. چرا کارخانه پتروشیمی با این همه امکانات و اعتبارات مالی، مساحتی از زمین های حاشیه خود را به تصیفه پس آب خود اختصاص نمی دهد که باعث آلودگی محیط زیست گیاهی  و حیوانی و البته تجاوز به حریم انسانی شده است.

    با توجه به همه موارد فوق، حال که درختان و حیوانات زبان به گشودن شکایت ندارند، چرا مردم این شهر و مسئولان در خصوص اثرات آلودگی واز بین رفتن منابع آب و محیط زیست که صدمه اولیه آن به گیاهان و حیوانات و سپس به انسان ها است. توجهی نمی نمایند؟ مگرخود، خانواده، دوستان و همه عزیزان ما، در این شهر زندگی نمی کنند؟ این نکته را نیز باید یادآور شد که عامل اکثر بیماری های  ریوی در فصل پاییز در شهر مرودشت که آمار آن هم زیاد است، از گازهای خارج شده از پتروشیمی است که در دراز مدت، اثرات غیرقابل جبرانی وارد می آورد.

    هرصبح اگر به آسمان پتروشیمی نگاه کنی، هاله عظیمی از دود زرد و سیاه را می بینی که در اثر باد تا حاشیه کوه (سیاه) در شمال زرقان و تا محدوده شهر تا قسمت بندامیر کشیده شده واین نشان می دهد که به گفته کشاورزان، نه سازمان آب و نه محیط زیست و نه هیچ سازمان و ارگان دیگری به این مهم نپرداخته و حتی جالب است بدانید محیط زیست چند سال پیش، مدیریت پتروشیمی را مفتخر به لوح سبز محیط ریست نمود. بیایید به خاطر خود وسلامت آیندگانمان، نسبت به محیط زیست خود بی تفاوت نباشیم.

     


    منبع:نشریه مرودشت



    نظرات بینندگان
    حمید رضا میر  عنوان این مطلب خود گویای درد دیگری است از حسن انتخاب موضوع و خصوصا عنوان زیبا تشکر می کنم.
    دوستدار مرودشت  باسلام پرداختن به این موضوع از طریق توصیفی امکان ندارد بهتر آن است که دلسوزان مرودشت با کار علمی وتخصصی به نوشتن مقالات علمی به پردازند ونتایج تحقیقات خود را جهت اجرا به مسولین مربوطه ارایه و اگر نتیجه ای حاصل نشد حقوق دانان مرودشتی به طرح شکایت از طریق مراجع قضایی پیگیر مو ضوع باشند
    ارسال نظرات
    نام
    ایمیل
    نظر*  
    کد امنیتی جمع 4 با 4
     

      - نظراتی که به پیشرفت و تعمیق بحث کمک می کنند در مدت کوتاهی پس از دریافت به نظر دیگر بینندگان می رسد.
    - نظرات حاوی الفاظ سبک یا هرگونه توهین، افترا، کنایه یا تحقیر نسبت به دیگران منعکس نمی ‏شوند.

     

     

     

     
     
    +تبلیعات در سایت مرودشت آنلاین با تعرفه های استثنائی - 09394084008
     
    3409
     
       
    صفحه اصلی  |  ارتباط با ما  |  افزودن به علاقه مندی ها  |  تبدیل به صفحه خانگی  |  خبرنامه  |  آرشیو  |  جستجو  |  پیوند ها  |  سفارش تبلیغات  |  RSS
    بهترین نمایش در 768*1024     |    تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرودشت آنلاین می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.    |    طراحی و تولید: H. Mokhtari